Het tabblad 'Flat DXF layers' regelt de DXF-bestanden met vlak patroon die voor plaatwerkonderdelen worden geschreven. Het heeft geen invloed op DXF-bestanden die vanuit tekeningen worden geëxporteerd; die worden via de DXF-vertaler van de tekening verwerkt en behouden hun eigen instellingen.
DXF-versie
Hiermee wordt de AutoCAD-versie ingesteld waarvoor het DXF-bestand is geschreven. R12 is de standaardversie, omdat dit de versie is die de meeste snij- en nestsoftware zonder problemen accepteert.
De lagentabel
De tabel geeft een overzicht van de soorten geometrie die een vlak patroon kan bevatten. Voor elk type kunt u de laagnaam instellen waarop het patroon wordt geschreven, of het überhaupt wordt geëxporteerd, en de kleur, het lijntype en de lijndikte:
- Buitenprofiel en binnenprofielen
- Buig lijnen omhoog en buig ze omlaag
- Functieprofielen
- Gereedschapscentra
- raaklijnen
- Boogcentra
- Rollijnen
- Alternatieve weergave
Lijnsoort en lijndikte worden weergegeven als getekende voorbeelden in plaats van benoemd, in de eigen kleur van de laag, zodat u het patroon kunt kiezen dat u ziet in plaats van "lange streep met drie stippen" van "dubbele streep met drie stippen" te moeten onderscheiden door te lezen. De lijndikte is ingesteld in millimeters.
Voordat u lijndikten instelt, is het belangrijk om te weten dat een lijndikte wordt opgeslagen in een DXF-veld dat pas vanaf AutoCAD 2000 bestaat. In versie R12 (de standaardversie hierboven) is er geen ruimte in het bestand om dit veld op te slaan. Kies daarom een nieuwere DXF-versie als uw computer of nestingprogramma lijndikten kan lezen.
De gebruikelijke reden om deze te wijzigen is een snijmachine of nestpakket dat specifieke laagnamen verwacht, of een pakket dat alleen het buitenste profiel en niets anders mag ontvangen.
Controleer eerst het eerste DXF-bestand dat u produceert aan de hand van de verwachtingen van uw machine voordat u een grote batch verwerkt.